Worstlog!

Zo maar, bij de Plusmarkt in Putten: waterbuffelsausijsjes. Meneer schafte ze natuurlijk onmiddellijk aan. Donkerrood waren ze, bijna paars. De geur was niet bijzonder. De prijs: ???3,99 voor 400 gram. Geen geld. Uit de spreekbeurt van Jop leerde meneer dat deze supermarkt te Putten de enige is in Nederland die waterbuffelvlees verkoopt. Ze hadden ook nog waterbuffelburgers, maar dat was het. Het vlees komt van om de hoek, waterbuffelfokkerij H2O Buffalo van Evert Ruiter. In de Puttenaer stond een artikel over zijn dieren. Wat blijkt, andere supermarkten verkopen soms ook waterbuffelvlees, maar noemen het rundvlees. Het zal u dan ook niet verbazen dat meneer de waterbuffelsausijsjes eigenlijk nogal gewoontjes vond smaken. Helemaal niet naar water. Of buffel. Maar gewoon naar rundersausijsjes.

Maar meneer geeft nog niet op. Misschien dat een blinde test uitsluitsel geeft. En aangezien er ook elders in Putten vlees van deze waterbuffels wordt verkocht zal meneer zeker nog eens verder gaan speuren naar de geneugten van waterbuffelvlees.

Meneer had er plots weer zin in: worst maken. Het zal het veranderen der seizoenen wel zijn, een beetje natregenen, een beetje snotteren, een beetje dood willen en een beetje worst maken. Heerlijk.

Meneer was een adresje op het spoor gekomen waar hij, voor vrij veel geld dat wel, aan koedarm kon komen. Het proberen waard. Het viel een beetje tegen. Hij had een grotere diameter verwacht, maar desondanks levert het best een stevige worst op. Meneer haalde het recept voor deze Hongaarse paprikaworst uit ‘Houdbaar en Heerlijk’ een goedkoop, vermakelijk boekje over het inmaken en drogen van voedingsmiddelen. Het recept goed beschouwend snapte hij nu waarom het zo goedkoop was: er klopte geen reet van. Hoe kun je iets een paprikaworst noemen als de hoeveelheid paprika op ????n kilo anderhalve theelepel is?! Meneer heeft het recept dus maar even aangepast.

• 1 kilo schouderkarbonade (na afsnijden van bot)
• 300 gram rugvet
• 100 gram salami of andere gefermenteerde worst, als startcultuur
• 40 gram paprika (ja!)
• 8 gram peper
• 8 gram kummel
• 2 gram cayennepeper
• 35 gram nitrietzout

Al het vlees in blokjes snijden, en een beetje aanvriezen. Meng en kruidt het vlees vervolgens en haal het door de molen en in de darm. Maak er sausijsjes van, spoel ze een beetje af en laat ze circa een dag bij kamertemperatuur (of wat warmer) hangen. Daarna kunnen ze naar de berging, kelder, het schuurtje of de droogkast. Ergens waar het rond de 15 graden is en redelijk vochtig (70+%). Daar dienen ze minstens enkele weken te hangen alvorens aan te snijden. Let op: de grote hoeveelheid zout maakt ze ongeschikt voor directe verse consumptie. Is dat de wens verlaag het gehalte dan tot zo’n 18-20 gram.

Vorige week was ik in het Worstwalhalla Duitsland. Ik at daar natuurlijk veel worst en kocht een worstboek, waarover later meer. Helaas liep ik ook een voedselvergiftiging op. Dat zal toch niet door de Thuringer rostbratwurst met kummel veroorzaakt zijn die ik op het markplein van Bremen naar binnen werkte?

In ieder geval staat in Bremen ook deze sculptuur die geheel uit vleesmolens en andersoortige gietijzeren keukenmolens is samengesteld.

Worstkunst. Ben benieuwd of deze kunstenaar meer van dit soort werken heeft gemaakt.