Worstlog!

Rookworst is lekker, echte rookworst dan.
Het belang van een goede rookworst kan ook niet onderschat worden, misschien ben ik wat bevooroordeeld omdat ik in Arnhem geboren ben, het is immers Gelderse rookworst. Maar toch, het gaat hier om een stukje Nederlands cultuurgoed dat niet verloren mag gaan. Het kan toch niet zo zijn dat er generaties opgroeien met het idee dat Unox en Hema eetbare rookworsten fabriceren. Dan dooft het licht.
Mijn oma en moeder konden vroeger al lyrisch zijn over de beste rookworstslagers en ik ben ook nog steeds op zoek naar een Amsterdamse rookworst die de transcendentale rookworstervaringen uit mijn jeugd doet herleven.
Er is echter veel treurigheid onder de rookworsten beste lezer. En dan heb ik het niet over de Unox en Hema varianten, dat zijn geen rookworsten. Ook slagers gooien er vaak met de pet naar. Melige, flauwe en fijngemalen misbaksels, knakworsten zijn het vaak.
Toch blijf ik volharden en koop bij iedere slager met worstmakerij een selectie rookworsten.
Maar zelfs de door het Amsterdamse culinaire worstorakel Johannes van Dam aangeprezen worst viel me een beetje tegen.

Mijn queeste ging door, ik bleef op zoek, en vond het licht, op een onwaarschijnlijke plek. Aan de Zeedijk, vlak bij de Nieuwmarkt zit de piepkleine slagerij Vet. Het lijkt een toeristenfuik maar dat is het niet. Ze maken traditionele Amsterdamse gerookte ossenworst (best lekker maar niet bijzonder) en ook de tot nu toe voor mij beste rookworst van Amsterdam.

Een grove worst, eindelijk eens een echt grove worst! Na wellen zitten er blazen met vocht en vet op en moet de worst even rusten omdat ie anders explodeert. Er valt wat te kauwen en er is vleessmaak. Rook, zout, licht zuurtje en milde kruiding. Een superworst, een omfietsworst en een sterworst!

Niet Italianen maar Duitsers zijn de grondleggers van de beroemde Italiaanse salami.

Dat beweert de Duitse slager Kurt Bernecker van het bedrijf Uhlenhof uit Thandorf. Hij brengt zijn onderzoeksresultaten vlak voor de Grüne Woche naar buiten.

Hij zegt dat de worst voor het eerst in Mecklenburg (in noordwest-Duitsland) zou zijn geproduceerd. De Duitse krant Die Welt vond dit belangrijk genoeg om op de voorpagina te melden.

Volgens Bernecker zijn de Lombarden (een Germaans volk uit de Balktische staten) de bedenkers van de rode worst. Zij zouden hun productiewijze hebben meegenomen toen zij in het jaar 568 het latere Hongarije en Italië binnenvielen.

Naam wél Italiaans
‘Zij vulden blijkbaar darmen met vlees en gebruikten zout om het te bewaren’, aldus de slager. De naam salami komt volgens hem wél uit Italië. Het stamt af van het Italiaanse ’sale’ voor zout. Wikipedia spreekt van het meervoud van ’salame’ dat gezouten vlees betekent.

Uhlenhof heeft nu naar eigen zeggen een worst geproduceerd die zou smaken als de originele salami. Deze Urmecklenburger wordt volgende week op de Grüne Woche gepresenteerd.

Bron: Meat & Meal via Eediete

Na barre database tijden schijnt nu de zon weer over Worstlog.com. Alles werkt en wij zullen blijmoedig aan het worstloggen slaan!

Door probleempjes met de worstlogtechniek helaas niet helemaal op tijd, maar wel een idee voor de volgende kerst: Jezusworst.
Een zeer dikke droge worst zonder al te veel kruiding met hier en daar een peperkorrel. Mooie structuur van binnen. Droog en hard maar toch sappig. Een uitstekende worst!
Jezusworst schijnt een traditie te zijn in Frankrijk, deze worst echter niet verwarren met de Jesus de Morteau. Dat is ook een dikke worst maar die lijkt meer op onze rookworst, is gerookt nog rauw en moet geweld worden voor consumptie.