U kunt erbij zijn!

Ism DownTown 75 organiseert Talkin’ Food® 16 mei a.s. de eerste NL underground boerenmarkt voor microproducenten zonder winstbejag.

Wie heeft er een micro-overschot zelfgeproduceerde jams, worsten, kaasjes en taarten en zoekt daar liefhebbende nieuwe eigenaren voor? Het schijnt te zijn begonnen in San Francisco. De stad waar boerenmarkten al decennia tot de vaste parafernalia van de alternatieve culinaire scene behoren. Net als je eigen eten bij elkaar rapen in het (stads)wild en het vervolgens zoveel mogelijk vanaf nul bereiden.

Wie staan er allemaal?

(onder voorbehoud):
Marije Vogelzang: marshmallowwolkjes met echt regenwater & marshmallow ijsbergen smelten in hete chocola
Hiske Sterk: bakkeljauwkroketten en piripiri
Desirée Vegter: Zoet&Zout&Zuur Smaakbonbons…
Wouter Bijl: ambachtelijke cidercocktails, cidermosterd en méér…
Mevrouw Gerritsen: yuzuspekjes, chocobananenjam
Marjan Ippel: pop-up thee(muts)salon
Kattebelletje: Sichuan chilli oil, kimchi
Ronald de Nijs: wortelsoep & vintage serviesgoed
Marcus Polman: stand-up kookdemo ultieme omelet
Ellen Mookhoek: inmaaksels, wilde Amsterdamse stadsgroentes
Jeroen van Wieren: wereldzout
Rahma Amrani: aarmunt, China gunpowder tea, suikerbroden, chebakia
Marcel en Pimm van der Donk: witte chocoladetruffels met limoncello
Rob van der Voort: rilettes, worst, paté, jam, chutney
Rob van Opdorp: vers vlees
Dieuwertjemaakt: worteltaart en/of -cupcakes, microproduced theemutsen
Duane Sorensen: pop-up brew bar met filterkoffie
Sabina Posthumus: lemon curds
Raya Lichansky (onder voorbehoud): barfi: Indiase kokos- en notensnoepjes
Liesbeth Spreeuwenberg: jam, rabarberwodka, vintage kookboeken
Julia’s tante & haar vriendin: taart
Willem: de eerste koudegrondaardbeien van het seizoen. Of iets anders…
Michiel van Dijk: homegrown sambal
Rebecca: homemade bespoke gourmetcupcakes
Marjolein & Eric: ‘Meet the blacks’: o.a. chips van zwarte aardappelen en pesto van zwart sesamzaad
Iacob Hudig: scharrel lams- en varkensvlees

En uiteraard uw aller Meneer Wateetons: Of u worst lust?

Het wekelijks ‘geinige fotootje’ op het weblog retecool.com, waarbij de bezoekers een onderschrift mogen bedenken, is deze maal worstlogwaardig.

Te zien is hoe de slager de darmen reinigt in een houten kuip. Daarna toont de slager de camera grote klomp gemalen vlees, dat hij vervolgens in worstmolen laat vallen. De houten deksel wordt gesloten, de kruk van de pers wordt op het deksel aangedraaid, waarna de lege darm op de perstuit geschoven wordt.

Door aan het wiel aan de achterzijde van de worstmolen te draaien, wordt het vlees in de darm geperst, die na een bepaalde lengte wordt afgeknepen.

Een volgende darm wordt op de persmond gerold en gevuld. Andere slagers binden de uiteinden van de worsten af en gooien de worsten op een hoop.

Bekijk hier het filmpje

(bron: vleesmagazine, tip van Hank)

De boer kwam op het idee nadat hij het mengsel aan zijn slap presterende stier Boris had toegediend, meldt de Britse krant The Sun. Het dier zou, wegens zijn ondermaatse prestaties, eigenlijk naar het slachthuis moeten.

Twee dagen voor zijn afspraak bij de slager, na toediening van het kruidenmengsel, werd Boris echter weer bronstig dan ooit.

Mengeling
Een assistent van de veehouder ontdekte het product op het internet. Het is een mengeling van Horny Goat Weed, Cordyceps, Damiana, Avena, Sativa en Muira Puama. Al die producten claimen dat ze een beter seksleven brengen. Voor mens én dier blijkt nu.

Worsten
De boer was zo onder de indruk van de metamorfose die zijn stier onderging, dat hij een kleine dosis van het mengsel nu in zijn worsten draait. De worsten hebben de toepasselijke naam Bang Bang worst.

(bron: vleesmagazine)

Bij de Turkse slager, die nog gewoon achter de toonbank een geit in stukken hakt, zag meneer merguez-worstjes. Ze oogden zelfgemaakt. Met veel handgebaren, meneer’s Turks slager spreekt vanuit commercieel oogpunt beschouwd verbazingwekkend slecht Nederlands, maakte meneer duidelijk dat hij geen interesse had in de inhoud, maar wel in het omhulsel van de merguez. En dat hij dus schapendarm wilde kopen. Een meter of drie. Zowaar, uit het koelvak verscheen een bakje met darmen. Mijn Turkse slager bleek vanuit commercieel oogpunt beschouwd verbazingwekkend slecht op de hoogte van de lengte van een meter. ‘”Eén”, mommelde hij, vrijwel de hele winkel met darm overspannend, “twee..”.

Enfin, een halve kilometer, 25 gram en  €1,13 later vertrok meneer voldaan. Schapendarm, wat zal hij daar eens van gaan maken?

Goed namen kunnen verzinnen voor worstpersen én ruimhartig én vergevingsgezind zijn. Zoveel geweldige eigenschappen vind je niet snel tezamen in een persoon. Meneer vond hem echter: lezer Olaf, uit Portugal. Niet alleen toverde hij de naam “Alfred” uit zijn hoge hoed (tot nog maandenlang poëtisch naresonerend ongenoegen van sommigen) ook vergaf hij meneer ruimhartig voor het weken op zich laten wachten van het verzenden van de beloofde beloning (een worst, uiteraard) maar tot overmaat van geweldig stuurde hij in zijn oneindige goedheid een compleet Portugees worstpakket naar casa Wateetons, inclusief authentiekerig worstroosterbakje en handgeschreven (!) briefje en herkomstaanduiding.

Na de obligate kerstverplichtingen gaat meneer zich eens even fijn tegoed doen aan deze pracht.

Uit het Walhalla van de Worst, Wurstblog.

Een Duits weblog over, jawel, worst. Met de Worst van de maand en heel veel worstweetjes. Coole worstsites uit de hele wereld. Geen recepturen of proefnotities maar een metablog over worst. De worst als metafoor.